Most (niem. Brüx, po cygańsku Mosti / Mosty) – miasto w Czechach w kraju ujskim; 68,2 tys. mieszkańców w 2004 (70,8 tys. w 1989).

Historia: pierwsze wzmianki z XI w.; w latach sześćdziesiątych XX w. miasto przeniesiono na nowe miejsce w związku z intensywnie rozwijającą się działalnością górniczą Mosteckiego Zagłębia Węglowego; hutnictwo żelaza, przemysł włókienniczy, spożywczy; węzeł kolejowy. Znajduje się tu tor wyścigowy, z którego korzystają kierowcy i motocykliści.

W mieście, od 1901 r., funkcjonuje wspólna z Litvínovem sieć tramwajowa, składająca się z 5 linii.

Kluczowych surowców mineralnych wykorzystywane w Republice Czeskiej jest jednym z węgla kamiennego i brunatnego, kaolin lub kontynuować materiałów budowlanych i uranu. W małej skali, korzyści ropy i gazu i innych surowców.

Produkcji rolnej spełnia prawie popytu krajowego. Uprawiane głównie zboża (pszenica, jęczmień, kukurydza), ziemniaki, buraki cukrowe, warzyw, lnu i canola. Jej znaczenie jest uprawę, sadařství i winnic. Podstawy produkcji zwierzęcej jest dla bydła, trzody chlewnej i drobiu, i pszczelarstwa i hodowli ryb słodkowodnych (zwłaszcza karpia).

Podstawie węgla i energii jądrowej (Dukovany i Temelin). Głównych ośrodków przemysłowych są Praga, Brno, Ostrawa i Pilzno. Wśród ważniejszych obejmować branżach metalurgii, inżynierii, przemysłu tekstylnego, spożywczego, electroindustry i produkcji środków transportu. Najszybciej rozwijający się sektor jest budownictwo.

Republika Czeska posiada gęstą sieć transportową. Szybko rozwijających się telekomunikacyjnych. Handel zagraniczny Republiki Czeskiej po wielu latach pasywne saldo wykazały nadwyżkę w 2005 roku. Napędy eksportu przemysłu motoryzacyjnego.

Produktu krajowego brutto wynosi obecnie zaawansowanych krajów świata – już w czwartym kwartale 2006 r. przekroczyła 20 000 dolarów na jednego mieszkańca. W Unii Europejskiej, Republika Czeska gospodarka już wyprzedzać jego moc i wydajność gospodarki Portugalii i obecnie zbliża się bardzo strome poziom Grecji i Hiszpanii. Jest bardzo ważna, ale również fakt, że jako członek Banku Światowego (BŚ) ma Republika Czeska nie jest “krajów rozwijających się”, ale konsekwentnie w rankingu wśród trzydziestu większości państw tak zwanej “płatników”, z Banku Światowego, a nie pieniądze, ale jest dodaje się do niego. Dla tych projektów są lub subsydiowanych pożyczek dla krajów rozwijających się na świecie.

Stojący na wysokim wzgórzu, w pięknym parku nad jeziorem, zamek Konopiště należy do najczęściej odwiedzanych w Czechach. Wzniesiono go w 1300 r. – średniowieczne czasy przypomina dziś cylindryczna wieża, w której swego czasu więziony był król Wacław IV, oraz głęboka fosa, w której z kolei do niedawna trzymano niedźwiedzie.

Budowli nadano charakter neogotycki po roku 1889, kiedy stała się własnością następcy tronu Austro-Węgier, arcyksięcia Franciszka Ferdynanda. Arcyksiążę, wraz z żoną Zofią z rodziny Chotków, przebywał w zamku regularnie, oddając się swojej największej pasji – polowaniu. Zanim zginął w 1914 r. w Sarajewie, pobił chyba wszelkie myśliwskie rekordy: udało mu się uśmiercić i wypchać ponad 17 tysięcy zwierząt.

Zwiedzanie z przewodnikiem (IV i X wt.–pt. 9.00–15.00, sb. i nd. 9.00– 16.00, V–VIII wt.–nd. 9.00–17.00, IX wt.–nd. 9.00–16.00, ostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem) możliwe jest w kilku wariantach: trwa 45–60 minut i kosztuje, zależnie od wybranej trasy, 70–130 Kč po czesku oraz 120–250 Kč w innych językach. Jak można się spodziewać, turyści oglądają przede wszystkim olbrzymią kolekcję wypchanych zwierząt i broni myśliwskiej, a ponadto pomieszczenia mieszkalne z renesansowymi meblami i słynną miśnieńską porcelaną oraz salon księżnej Zofii (zwiedza się go w grupach ośmioosobowych).

Konopiště znajduje się zaledwie 2 km na zachód od nieciekawego Benešova, przy trasie Praga–Czeskie Budziejowice. Dojazd nie stanowi problemu. Pociągi odchodzą z praskiego dworca głównego (Hlavní nádraží) co 1–2 godz. (ok. 1 godz.), a autobusy – z okolic stacji metra Praga Roztyly. Z Benešova do zamku najlepiej dojść pieszo (ok. 30 min), chociaż kursują tu również autobusy.

Przewoźnicy, którzy obsługują transport autobusami na terenie Republiki Czeskiej to świetny przykład zdrowej konkurencji w transporcie. Rozkłady jazdy są jasne i przejrzyste, a przystanki i dworce autobusowe gwarantują, że autobusy różnych firm podjeżdżają w miejsca znane podróżnym. Firmy wprowadzają dużą ilość zniżek handlowych, dostępnych również dla obcokrajowców takich, jak np.:
turyści w wieku poniżej 26 lat mogą liczyć na zniżkę studencką po okazaniu legitymacji ISIC(najczęściej jest to zniżka 30%),
niektórzy przewoźnicy honorują kartę Euro<26,
zniżka dotycząca przejazdu po raz drugi autobusem tego samego przewoźnika na trasie powrotnej.
Dodatkowym środkiem komunikacji są CD, czyli Czeskie koleje (Czeskie Drahy) – są one dobrym sposobem przemieszczania się dla turystów, którzy cenią sobie komfort podróży z większym bagażem. Sieć kolejowa w Republice Czeskiej jest stosunkowo dobrze rozwinięta. Po kraju można podróżować najnowszymi pociągami PENDOLINO jak równie tzw. „motoraczkami”, czyli autobusami szynowymi.

W czasach starożytnych Czechy były zamieszkałe przez Celtów. Jedno z ich plemion – Bojnowie – dało pierwotną nazwę tej krainie – Bohemia. Od VI wieku n.e. zaczęli na te ziemie przybywać Słowianie, którzy w IX wieku utworzyli potężne Państwo Morawskie.

Jego upadek wykorzystało jedno z plemion słowiańskich, podległych dotychczas Morawom – Czesi. Podbili okoliczne plemiona, a z czasem uzależnili od siebie także Morawy. Od końca X wieku Czechy na stałe stały się lennem Cesarstwa Niemieckiego.

Rządząca Czechami dynastia Przemyślidów doszła do największej potęgi w XIII wieku. Przemysłowi Otokarowi I udało się zdobyć od cesarza dziedziczną koronę.

Po zamordowaniu małoletniego Wacława III, władzę w Czechach objęła dynastia niemieckich Luksemburgów. Do największego rozkwitu Czechy doprowadził Karol IV. To za jego rządów założono w Pradze uniwersytet i zbudowano słynny kamienny most przez Wełtawę. Karolowi udało się zdobyć dla swojej dynastii tron cesarza Niemiec.

Do Czech napływało wielu niemieckich rzemieślników i górników, którzy podnosili poziom gospodarczy kraju.
Żywioł czeski poczuł się zagrożony. Jan Hus, rektor uniwersytetu, wystąpił z hasłami narodowymi i religijnymi, domagając się m.in. liturgii w języku czeskim. Na soborze w Konstancji w 1415 r., mimo gwarancji nietykalności udzielonej przez króla, został spalony na stosie.

Wywołało to oburzenie w Czechach i zapoczątkowało trwające kilkadziesiąt lat wojny husyckie. Ostatecznie, niechętni Niemcom Czesi, ofiarowali tron królewiczowi polskiemu – Władysławowi Jagiellończykowi. Po bezpotomnej śmierci jego syna Ludwika na tron czeski dostała się dynastia austriackich Habsburgów.

Władcy ci dążyli do coraz większej centralizacji swoich dziedzicznych ziem i całkowitego podporządkowania Pragi Wiedniowi. Wywołało to bunt Czechów, którzy ogłosili detronizację Habsburgów. Cesarz wysłał na Pragę wojsko, które pod Białą Górą w 1620 r. zadało całkowitą klęskę wojskom czeskim.

Szlachta czeska bądź zginęła w bitwie, bądź została wygnana i pozbawiona majątków. Ich miejsce zajęli Niemcy. Czeski na dwieście lat stał się ginącym językiem chłopów i służących.

Dopiero XIX wiek wraz z tworzącą się warstwą inteligencji zapoczątkował czeskie Odrodzenie Narodowe. Upadek monarchii Habsburgów podczas I wojny światowej stworzył możliwości odzyskania niepodległości. Czesi wraz ze Słowakami i Rusinami Zakarpackimi ogłosili w 1918 r. powstanie wspólnego państwa – Czechosłowacji – pod wodzą prezydenta Masaryka.

Przeciwni temu byli zamieszkujący Czechy Niemcy. Dało to pretekst Hitlerowi do zajęcia w 1938 r. terenów przygranicznych, z których utworzył tzw. Sudetenland. Mocarstwa europejskie pokornie wyraziły na to zgodę w układzie monachijskim. Doszło do faktycznego rozpadu Czechosłowacji. Polska odebrała etnicznie polskie Zaolzie. Pół roku później Hitler zajął resztę okrojonych Czech.

Czechosłowacja odrodziła się wraz z końcem II wojny światowej. Prezydent Beneš nakazał wysiedlenie Niemców zamieszkujących tereny przygraniczne. Jednak w wyniku przewrotu w 1948 r. przejęli władzę komuniści. Po latach stalinowskiego terroru nowy I sekretarz KPČ – A. Dubčak ogłosił w kwietniu 1968 r. program “socjalizmu z ludzką twarzą”.

Wypadki Praskiej Wiosny zaniepokoiły władze Związku Radzieckiego, który wraz z innymi państwami bloku wschodniego, w tym Polską, dokonał w sierpniu inwazji na Czechosłowację.

Dopiero upadek komunizmu w innych krajach bloku wschodniego i w Związku Radzieckim pozwolił na przeprowadzenie w listopadzie 1989 r. Aksamitnej Rewolucji, w wyniku której komuniści zostali odsunięci od władzy.

Prezydentem został opozycjonista Vaclav Havel. Jednakże tendencje separatystyczne na Słowacji doprowadziły do ostatecznego podziału Czechosłowacji na dwa państwa w dniu 1.01.1993 r.

Harrachov to nie tylko centrum regionu ale przede wszystkim czeska stolica sportów zimowych. Wszystkie zbocza tutejszych gór połączone są dobrze skomunikowane przy pomocy sieci wyciągów. Daje to duży komfort i łatwość w dotarciu na stoki o każdym stopniu trudności. Staja ta słynie jednak głownie dzięki znajdującej się tu jednej z największych na świecie skoczni narciarskiej. Dobre warunki do uprawiania narciarstwa panują tu przez okres około pięciu miesięcy. W przypadku ciepłej zimy stoki zabezpieczone są dodatkowo systemem sztucznego zaśnieżania.

Czechy są rajem dla miłośników sportów zimowych. Oferują wspaniałej jakości trasy zjazdowe, trasy biegowe, wyciągi narciarskie, trasy saneczkowe i bobslejowe, snowtubing, szkółki narciarskie, serwisy i wypożyczalnie sprzętu narciarskiego, hotele i restauracje o wysokim standardzie, mnóstwo imprez kulturalnych i sportowych. Wszystkie te atrakcje zadowolą nawet najwybredniejszych turystów.